منعم ايشان مراد تعليم بندگانست كه بچه كيفيت سلام گويند بر انبيا و بچه نوع بر زبان رانند حمد خدايرا بر آنچه انعام فرموده بر ايشان از ارسال رسايل و انزال كتب و توفيق ايمان و حسن عاقبت آن اصبغ بن نباتة از حضرت امير المؤمنين عليه السلام رواية كرده كه هر كه ميخواهد كه بر او پيمايند مزد ثواب او را بپيمانه تمام‌تر و كاملتر بايد كه آخر كلام او از مجلس او اين باشد . سورة ص ( ثمان و ثمانون آية مكية ) ابى بن كعب از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رواية كند كه هر كه سورهء ص بخواند حق تعالى به وزن جميع كوهها كه مسخر داود عليه السلام بود و با او تسبيح ميكردند او را ثواب دهد و نگه دارد او را از گناهان كبيره و از اصرار بر صغيره از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده‌اند كه هر كه در هر شب جمعه سورهء ص را قراءت كند او را چندان ثواب دنيا و آخرت دهند كه به هيچ كس نداده باشند مگر پيغمبران يا فرشتگان مقرب را و او را ببهشت برند يا هر كه با او باشد از اهل خود حتى خادمى كه در دنيا به خدمت او قيام نموده باشد اگرچه او از اهل شفاعة نبوده باشد بجهة بركة اين سوره بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ص از امام جعفر صادق عليه السلام مرويست كه ص اسمى است از اسماء الهى كه حق تعالى به او سوگند ياد فرموده و گويند اشارتست بهر اسمى از اسماء الهى كه در اول آن ص باشد چون صانع و صابر و صمد و صادق يا اشارتست بصدق محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا ايماء است به صورت محمدية برواية ابن عباس نام درياييست كه عرش الهى بر بالاى آنست و از امير المؤمنين عليه السلام منقولست كه ص نام درياييست در آسمان و ابن جبير گفت درياييست كه حق تعالى مردمان را بدان زنده گرداند ميان دو نفخه و نزد اهل حقيقة ص فعل ماضى است و تقدير اينست كه صاد محمد قلوب العارفين بالقرآن يعنى صيد كرد حضرت رسالت دل عارفان را به قرآن و نزد بعضى ديگر قسم است بصاد صمدية او در ازل و بص صبورية او تا ابد و بصاد صانعيت او ما بين الازل و الابد پس معنى آنست كه سوگند ميخورم بحقيقت ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ و بقرآنى كه خداوند شرفست و شهرت يا مشتمل است بذكر حلال و حرام و بيان امر و نهى ملك علام و ذكر قصص پيغمبران و اخبار امم ايشان و ذكر بعث و نشور و يا ذكر آنچه محتاجست مكلف به آن از امور دنيويه و اخرويه و جواب قسم اينكه قرآن معجزهء بهترين پيغمبرانست يا واجب العمل بندگانست و صادق القول و لازم الاتباع و الاذعان و اينكه كفار به آن نميگروند بواسطهء آن نيست كه خللى و قصورى در وى باشد . بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا بلكه آنكسانى كه نگرويدند به او از رؤساى قريش